http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article596896.ece/Een_dag_per_week_kwijt_aan_declareren
Anita Benthem schreef naar aanleiding hiervan de onderstaande ingezonden brief.
 
Privacy voor patiënt
 
Ik was erg blij met de plaatsing van twee artikelen over hoe de privacy van cliënten wordt aangetast met de invoering van het gedrocht DBC, de declaratiemethode Diagnose-Behandel-Combinatie (Forum, 7 november).
Als arts en psychotherapeut en ook als ex-cliënt (onderdeel van de opleiding), vind ik geheimhouding van wat een cliënt of patiënt de therapeut in een behandeling toevertrouwt de basis van een therapie. Waar kun je anders nog met je meest intieme aangelegenheden terecht? De (toekomstige) cliënten blijken niet op de hoogte van de aantasting van hun privacy zoals met de DBC gaat gebeuren. Niemand verlangt ernaar hen hierover te informeren, omdat men er toch wel erg mee in de maag zit. Ik heb besloten mijn vrijgevestigde praktijk op die manier niet voort te zetten, met het risico dat ik word vervolgd wegens het plegen van een economisch delict.
 
Anita Benthem, arts-psychotherapeut, Roermond
 
Uit: De Volkskrant, 9 november 2007

Commentaar:
Mevrouw Benthem roert hierin een belangrijk aspect aan. Naar verluidt en naar door enkele verzekeraars met kennelijke tevredenheid gepresenteerd zou het indienen van een declaratie (bij wie dan ook, dus ook bij een zelfbetalende patient) buiten de DBC-systematiek na 1 januari 2008 een "economisch delict" kunnen vormen. Psychiaters en psychotherapeuten die, zoals wereldwijd en tot dan toe ook in Nederland gebruikelijk, een eenvoudige rekening voor door hen gespendeerde tijd indienen zouden vervolgd en bestraft kunnen worden. Bizar en verontrustend.
KM

Collega Gijs van der Zalm schreef de volgende critische bijdrage. Bravo, Gijs!
KM

Drs. Gijs J.J.M. van der Zalm
       klinisch (NIP/BIG) en gz-psycholoog (BIG)
       psychotherapeut (BIG)
      mediator (NMI)
Praktijk voor
      diagnostische expertise,
      advies, coaching, counseling,
      mediation en psychotherapie
Paganinidreef 29
2253 SH Voorschoten
+31(0)71-5619452 (t/f)
                06-10830422
e-mail: pvp.vdz@wsma.nl
 
 
 
OPEN BRIEF AAN DE LEDEN VAN DE NVVP
14 november 2007      
 
"Een kaalslag dreigt dankzij de NVVP"
 
In de Volkskrant van 7 november 2007 stonden ondergeschikt twee artikelen betreffende de zorgen rond de invoering van DBC's in de GGZ. Timing van plaatsing hiervan hield verband met het geplande overleg van de minister (Klink) met de Kamer.
 
De zorg die spreekt uit de tekst van van den Berg en Posthumus kennen we goed vanuit DeVrijePsych, want mede gebaseerd op de enquête die DVP eerder dit jaar hield onder psychiaters en psychotherapeuten. Aan die zorg is niets overtrokken en er hoeft dan ook niets aan te worden afgedaan. Integendeel, deze kan niet vaak genoeg kenbaar worden gemaakt aangezien de ontwikkelingen rond de DBC's voor het vak, voor het beroep en voor de cliënten reeds rampzalige gevolgen hebben en verder ook nog zullen gaan krijgen.
 
Hoe huichelachtig en schaamteloos is echter het tweede stukje van de hand van Dick Bouman, voorzitter van de NVVP, onder het kopje "Een kaalslag dreigt in de GGZ en Klink doet niets". Het verdient nog eens gezegd te worden dat mede door de aan de overheids- en verzekeraarswensen tegemoet komende en solide inzet van de NVVP, met haar voorzitter voorop, de DBC's een plaats hebben gekregen in de ambulante GGZ. Dus: een kaalslag dreigt vooral ook dankzij de NVVP. In een poging om dit tij te keren werd voorjaar 2006 door enkele collega's serieus actie gevoerd (met brede instemming) en werd een hieruit voortvloeiende motie met de strekking "om de medewerking aan de DBC's voorlopig te parkeren totdat de kern van ons vak in aanvullende afspraken veilig zou zijn ge-steld" vervolgens door het bestuur onder grote druk op haar leden afgeraden, o.a. onder dreiging met aftreden (juni 2006). Andere dubieuze manipulaties van bestuurszijde rond deze kwestie zal ik hier verder ongenoemd laten. Het is dan ook niet te bevatten hoe deze voorzitter nu uit zijn pen krijgt waartegen hij vorig jaar dreigde af te treden. Ik citeer Bouman in De Volkskrant (maar lees vooral ook tot uw verbijstering het geheel): "Laten we nu voorkomen dat we in de GGZ over een paar jaar moeten zeggen: dit was eigenlijk niet de bedoeling". En dit is nu net de kern van de boodschap die vorig jaar aan het adres van het NVVP-bestuur werd geuit. Als hier sprake is van voortschrijdend inzicht bij de NVVP, dan zou het de voorzitter, bij de inmiddels ontstane schade en DBC-ellende zijn collega's aangedaan, sieren om af te treden ("ik heb het volkomen verkeerd ingeschat en trek hieruit de consequenties"). Is het echter een voorbeeld van opportunistische wisselvalligheid, dan hebben de leden van de NVVP een serieus probleem: hoe beperken wij als psychotherapeuten/leden de schade van de volkomen misplaatste DBC-systematiek en -terreur voor ons vak van ambulante psychothera-pie? 
 
"Met dank dus aan deze beroepsvereniging" (die zich statutair tot taak stelt om het beroep van psychotherapeut waar mogelijk te beschermen en de belangen van haar leden adequaat te behartigen) zijn we inmiddels zover dat wie als psychotherapeut zijn beroep lege artis uitoefent en derhalve geen DBC's aanlevert, vanaf 1 januari 2008 een economisch delict pleegt. En waar voorts ook andere beroepsverenigingen (waaronder de NVP) braaf meeliepen met de verdere bureau-cratisering en uitholling van het vak van psychotherapie en het zo, met het beroep erbij, ten grave hielpen dragen, komt nu deze zelfde NVP met een congres (op 21 december 2007) waar het zal gaan over "Complexiteit in psychotherapie" en waarbij, zo lezen we in de inleiding bij het programma, het individu boven de richtlijn wordt gesteld, onder verwijzing naar de complexiteit van het alledaagse leven. Je wilt je eigen ogen niet geloven: eerst de uitverkoop van vak en beroep aan overheid, ICT- en verzekeringsmanagers om dan vervolgens, als de psychotherapie (juist vanwege de complexiteit) als proces om zeep is geholpen, het individu te herontdekken. Er schuilt iets zeer destructiefs in onze beroepsverenigingen wat aanleunt tegen masochisme. Het zou aardig zijn om hierover bij de haard nog eens van gedachten te wisselen, als niet zoveel feitelijke schade aan vak, beroep en cliëntèle inmiddels zou zijn aangericht. Wat nu echter nog slechts past is collectieve weigering en dwarsbomen van elke door verzekeraar en overheid gewenste stap in het kader van de nieuwste beheersings- en controlewaan: de DBC's.
 
Dat met deze DBC's de markt zou zijn gediend mag een gotspe worden genoemd. Op het NVP-congres zal dezelfde Dick Bouman, (nog) voorzitter van de NVVP, een opwarmertje geven aan de dag met een workshop "Psychotherapeuten en de markt". Wie in de afgelopen tijd kennis heeft genomen van de contracten die door verzekeraars onze kant uit werden gestuurd met de bijna gedicteerde vraag "om even te tekenen", moet dan concluderen dat die "markt" bestaat uit o.a. verplicht werken langs richtlijnen, verplichte waarnemingsregeling (een psychotherapie laat zich niet waarnemen, hooguit voor crisis bereikbaar stellen) en een vast tarief tussen de 76 en 80 euro per sessie. "Markt" is hier dus o.a. dat een collega 77 en ikzelf bijvoorbeeld 76 euro krijg? En, dat we daarop mochten bieden! Zo zo! Alsof het de beursvloer is. En wie niet braaf is (d.w.z. niet doet wat de verzekeraar, geautoriseerd door de beroepsverenigingen, eist) krijgt ook geen contract. De cliënten van deze professionals worden dan vervolgens gestraft met een restitutie van 75% van het gemiddelde tarief.
 
Als je niet zou weten hoe schaamteloos en laf het NVVP-bestuur al jaren in de DBC-materie ten koste van het vak heeft gehandeld, zou je bijna blij van nieuwsgierigheid op die bewuste vrijdag 21 decem-ber vroeg opstaan om in Krasnapolsky van de NVVP-voorzitter te horen hoe mooi en interessant de markt er voor ons als psychotherapeuten bij ligt. 
 
Hoe ver kan schaamteloosheid gaan.
 
 
Gijs van der Zalm
 
lege artis psychotherapeut
dus DBC-weigeraar
dus delicten plegend
dus contractloos
en bijna geroyeerd NVVP-lid